31 januari 2006

Spiritualiteit

Je moet iets spiritueler worden
door Keesjemaduraatje

wat ik wel weer had gisteren, is een hele gezellige autorit naar Utrecht, waar we een "workshop" hadden over EDP audits. Zeg maar de kwaliteitsbewaking van de ICT sector, als dat de geachte politiek correcte webloglezer iets zegt. De man naast mij, ik zal hem maar Wim noemen, vertelde hoe zijn scheiding was verlopen en hoe dat zo gekomen was. Zijn vrouw zei op een dag tegen hem : "Wim, je moet iets aan je spiritualiteit doen". Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan lijkt me. Wim besloot samen met zijn vrouw op een Tantra-cursus te gaan, om aan hun sexuele energie te werken. In die cursus bleek dat ze volkomen uit elkaar gegroeid waren en "hele verschillende energieën hadden", die "niet meer bij elkaar passen".

Daar wilde ik wel het fijne van weten en vroeg een beetje door. "Wat betekent dat, dat je energie uitelkaar groeit? " Ja, dat hij tijdens die cirsus ook wel eens andere dames een massage gaf, maar dat zijn vrouw daar helemaal niet tegen kon. Daarna was die vrouw er tijdens een verblijf in Frankrijk, met een ander vandoor gegaan. En mijn collega moest wel voor zo en zoveel kinderen alimentatie betalen. Dus een IT-er werkt dag en nacht en brengt het geld naar huis. Zijn echtgenote blijft lekker thuis om aan haar "spiritualiteit" te werken. En als ze gaan scheiden moet hij wel doorgaan met betalen, maar zij kan lekker doorgaan met zich te ontplooien. Hij wil nu in Mumbai (India) gaan wonen. Gelijk heeft ie. Ik vertelde dit verhaal thuis en mijn vrouw zei, dat ze blij was dat ze die hele Zeventiger Jaren mikmak achter zich had gelaten.

S' avond kwam ik dan weer tot een ander inzicht. Ik was bij de voorbereiding van een bestuursvergadering van een ouderraad en daar zat een psychologe eneen ortho-pedagoge. Allebei geleerde vrouwen dus. Ik had het in een hele andere context nog over mijn favoriet onderwerp, namelijk Anja "haatzaaier" Meulenbelt . Die bleken ze allebei te kennen. "De Schaamte voorbij", dat is een begrip bij afgestudeerde vrouwen. Toen ging het over een bepaald diploma dat een psycholoog nog extra kon halen om register psycholoog te worden en meer te kunnen verdienen. Meer verdienen dus. en wat doe je dan als je meer verdient? "Ja, dan kan ik minder uren gaan werken, om leuke dingen te kunnen doen" was het antwoord. Dat is dus wat vrouwen willen als ze meer gaan verdienen: "minder uren werken".

Dus dat waren twee sleutelmomenten voor mij op de dag van gister, die me weer deden beseffen: "wij mannen zijn de sukkels van de evolutie"

8 januari 2006

de Middenklasse deel 1

De kenmerken van de middenklasse (deel één)
door Keesjemaduraatje

Laatst was ik dus bij de grote raadsman van de Socialistische Internationale op bezoek en die zei iets dat mij verbaasde. Hij beweerde dat de middenklasse erg klein was en dat de arbeidersklasse nog steeds een groot deel van de werkende bevolking omvat. Terwijl volgens mij, de gebeurtenissen rond Pim Fortuyn, Verdonk, van Gogh etc allen maar te verklaren zijn vanuit een "Middenklassetheorie". Vandaar dat ik ben gaan zoeken naar artikelen die mijn bewering ondersteunen. In ervan gaat over de vraag waarom mensen uit de lagere klasse meer neigen tot criminaliteit.

Ik geef alvast even een citaat als voorproefje. Het gaat over de aanpak van criminaliteit en over de kenmerken van hen die níet tot de middenklasse horen.

"Elke maatschappij heeft de criminaliteit die zij verdient". Deze stelling is vooral aannemelijk bij de sociologische theorieën die criminaliteit verklaren aan de hand van kenmerken van de sociaal-economische en culturele maatschappelijke orde . Ze geven antwoord op de vraag waarom de zogeheten 'commune' criminaliteit (de 'gewone' vermogens- en geweldsdelinquentie) meer voorkomt bij een positie aan de onderkant van de maatschappij. Bevolkingsgroepen met relatief slechte sociaal-economische omstandigheden (scholing, inkomens- en arbeidspositie, woonsituatie etc.) zijn alom oververtegenwoordigd als plegers van door Justitie geregistreerde delicten.
Dit effect wordt nog sterker wanneer er ook in culturele zin sprake is van marginaliteit, zoals bij sommige etnische- en bij deviante subculturen het geval kan zijn. Bij culturele marginaliteit bestaat een wisselwerking van uitsluiting vanuit de conventionele samenleving ('discriminatie') en terugtrekking op de eigen (deviante) leefwereld vanuit de minderheidsgroep. 'Voetbal hooligans', jeugdgangs, scenes van verslaafden aan hard drugs en 'lastig-criminele' Marokkaanse straatjeugd (jongens), vormen binnen de Nederlandse context de duidelijkste voorbeelden van de relatie tussen maatschappelijke marginaliteit en daderschap.


Deze veelal problematische relatie wordt verklaard door de strain (spanning)-theorie en door de subcultuur theorie. De eerste legt de nadruk op sociaal-economische achterstand, de tweede op veronderstelde deviante waarden en leefstijlen. De uit de VS stammende straintheorie gaat uit van een dominant waarden- en behoeftenpatroon van de maatschappelijke middenklasse waarbij iedereen streeft naar succes in termen van materiële voorspoed en maatschappelijk aanzien. Deze algemeen geldende doelstellingen kunnen (vrijwel) alleen worden bereikt met middelen (scholing, relaties etc.) die volgens de straintheorie zeer ongelijk zijn verdeeld. Dit resulteert in een met sociale positie samenhangende spanning tussen de maatschapppelijk gegeven behoeften en de middelen om die behoeften te kunnen bevredigen. Volgens de straintheorie is delinquentie één van de oplossingen om die spanning op te heffen. Delinquentie wordt gezien als een vorm van 'innovatie', een aanpassingsmechanisme waarbij de delinquent wel de conventionele doelstellingen voor geldig houdt, maar alternatieve (i.c. delinquente) middelen worden aangewend om deze te bereiken. Andere oplossingen volgens de straintheorie impliceren in meerdere of mindere mate een conflict tussen individu en samenleving. Bij conformisme en ritualisme (het individu heeft zich neergelegd bij zijn gebrek aan succes maar blijft zich conformeren aan conventionele middelen) is het conflict minimaal. Bij retreatism (terugtrekking) worden zowel doelen als middelen verworpen. Zwervers, daklozen en verloederde verslaafden staan model voor dit aanpassingsmechanisme.
Ten slotte beschrijft de straintheorie ook de rebellie als een vorm van individueel verzet tegen zowel de doeleinden als de middelen van de conventionele samenleving. Dit aanpassingsmechanisme is criminologisch vooral van belang bij de verklaring van 'politiek' geïnspireerde criminaliteit van bijvoorbeeld milieu-activisten of extreem politiek- of religieus geïnspireerde personen.

Lees Hier meer

9 december 2005

Integratie en assimilatie

De integratie van ethnische minderheden in de VS
door Keesjemaduraatje

De volgende vraag, die ik zou behandelen was, waarom in de VS wel een soort van integratie van ethnische minderheden plaats vind en in Nederland niet. Voor we die vraag behandelen moet je weten wat de dominante cultuur is in de VS. Dat is de witte protestantse cultuur. Er zijn nog culturele tegenstelling in de VS te vinden qua Oost en West, Noord en Zuid en stad en platteland, maar de machtigste groep historsich gezien, waren altijd de afstammelingen van de "founders"en dat zijn witte protestanten. Soms lukt het zogenaamde "outsiders"wel tot de politieke top door te dringen. Bijvoorbeeld de katholieke Kennedys.

Intussen zijn er wel heel veel andere culturen bij gekomen die zich meer of minder in staat hebben gezien een plaats op de culturele kaart van de VS hebben weten te veroveren.

Hoe worden deze nieuwkomers en vertegenwoordigers van de niet-dominante cultuur gezien?

Aanvankelijk werd gepoogd een totale assimilatie na te streven. Zeker als het om blanke Europeanen ging, probeerden die na immigratie geheel in de Amerikaanse cultuur op te gaan. Velen is dat ook gelukt. Hoe meer katholieke Zuid-Amerianen het land binnen kwamen, hoe meer de assimilatiestrategie mislukte. Iedereen die wel eens een tijd in een ander land heeft geleefd weet dat: zelfs als je geheel in de andere cultuur opgaat, wordt je nog voortdurend op je afkomst aangesproken. Bij Mexikanen en Puertoricanen is het natuurlijk al geheel onmogelijk te assimileren met een blanke protestantse cultuur.

Er werd een nationale cultuur geschapen met symbolen en tekens als de nationale vlag, het volkslied en de eed van trouw, die een overkapping van alle verschillende culturen moest vormen. war je ook komt in de VS, in elk klaslokaal hangt de vlag en er is een soort algemene grote deler waar alle VS burgers in geloven. De assimilatie-strategie is verdwenden en ervoor in de plaats gekomen is een verzameling van culturen onder de vlag van de VS.

Een verschil met Nederland en Europa is, dat de VS-regering en de burgers weten voor wat voor waarden ze staan: vrijheid, democratie en optimisme. Dat ontbreekt op dit moment in Nederland. De multi-culturele samenleving zals de PvdA die wilde is intussen in afbraak en er is nog niets voor in de plaats gekomen.

Laatste reacties